कवि ऋषिराम न्यौपाने – संक्षिप्‍त परिचय

प्रकाशित कृतिहरूः

महाकाव्य: पुष्पाञ्जलि (२०५७)
शोक काव्य: विजयश्री (२०४३)
खण्डकाव्य: बसन्त र विरही (२०३४), प्रियतम (२०३६), अमरभावना (२०४१), परिणाम (२०४२), आत्मबोध (२०४४), अमरशुक्र (२०४६), मुक्तिका मुटु (२०५०), लाली (२०५३), विजयका बासुरी (२०५३)
कविता संग्रह: सपनाको सुसेली (२०४०)
स्वदेश तथा विदेशका विभिन्न पत्र पत्रिकामा कविता, कथा तथा लेखहरू प्रकाशित

अप्रकाशित कृतिहरूः

महाकाव्य: कविता, परिवर्तन, रातो मान्छे
कविता संग्रह: खुल्ला पत्र, जनताको आवाज, कविताको टङ्कार, झ्‍याउरेको झङ्कार

पुरस्कार/ सम्मानः

क) विजयश्री २०४३ (ने.सा.स. विराटनगर)
ख) सेवा पदक २०५० (सेवा पुरस्कार समिति, ललितपुर)
ग) साहित्य सन्ध्या २०५३ (साहित्यसन्ध्या परिवार, काठमाण्डौं)
घ) अभिनन्दन २०५३ (बज्रबाराही साहित्य समूह, चापागाउँ)
ङ) सम्मान २०५७ (पुष्पलाल स्मृति प्रतिष्ठान, काठमाण्डौं)

संलग्नता:

क) पूर्व मन्त्री संस्कृत छात्रसंघ नेपाल
ख) पूर्व जयतु संस्कृतम् (मासिक) सिंहनाद (द्वैमासिक) सँग सम्बद्ध
ग) तत्कालीन बारा साहित्य समिति र प्रतिनिधि पत्रिकाको सल्लाहकार
घ) उज्जवल पुस्तकालय (डाँडा गाउँ) को सल्लाहकार
ङ) मार्क्सबादी अध्ययन केन्द्र (चापागाउँ) सल्लाहकार
च) रा.ज.सां. मञ्च (ललितपुर) पूर्व सल्लाहकार
छ) नेपाली साहित्य समिति (विराटनगर) आजीवन सदस्य
ज) देवकोटा स्मृति सभा (कलैया) पूर्व महासचिव र आजीवन संरक्षक
झ) पेरोल साहित्य प्रतिष्ठान नेपाल (काठमाण्डौं) संस्थापक सल्लाहकार

व्यक्तिगत विवरण:

पिता: टीकाराम न्यौपाने
माता: रुद्रभागा न्यौपाने
पत्‍नी: जानकी न्यौपाने
सन्तान (छोरा): केदार नाथ न्यौपाने, केशव न्यौपाने
सन्तान (छोरी): गीता पोख्रेल, रीता नेपाल
नाती नातिना: छोरा, छोरीतिरका गरी नौ जना
जन्म: वि.सं. १९९५ जेठ ३ गते सोमबार
देहावसान: वि.सं. २०६० माघ ७ गते बुधबार
जन्मस्थान: चापागाउँ ७ ललितपुर, नेपाल
स्थायी ठेगाना: चापागाउँ ८ ललितपुर, नेपाल
शिक्षा: शास्त्री
पेशा: सेवानिवृत (राजपत्राङ्कित द्धितीय श्रेणी प्रशासन सेवाबाट)